آیین شهریاری در گفتار سعدی

سخن نخست

شعر و نظم فارسی یکی از حوزه‌های مهم زبانی در تاریخ اندیشه ایرانی است که گفتار و آموزه‌های سیاسی در آن بازتاب یافته‌اند. یکی از چهره‌های پراهمیت در تاریخ ادب فارسی که در به نظم آوردن آموزه‌های سیاسی کوشیده، سعدی است. گفتار سیاسی سعدی در پرتو آموزه‌های اسلامی شکلی ویژه از آیین شهریاری را به نمایش می‌گذارد. پژوهش حاضر بر اساس این دغدغه آیین شهریاری در گفتار سیاسی سعدی را موضوع قرار داده و در پی آن است تا بر اساس روش هرمنوتیک قصدگرای اسکینر- با توجه هم‌زمان به زمینه‌های فکری و سیاسی اجتماعی و متون شیخ اجل، سعدی شیرازی- اندیشه او درباره آیین شهریاری را تفسیر نماید.

از جناب آقای محمدجواد مظفر، مدیر محترم نشر کویر، کمال سپاس را داریم. این متن که در اصل، پایان‌نامه کارشناسی ارشد در دانشگاه مفید بوده، در مسیر پرفرازونشیب خود وام‌دار راهنمایی­ها و مشورت­های بسیاری از اساتید و اندیشمندان بوده است: دکتر سیدعلی میرموسوی که با صبری شگفت‌انگیز و دقتی ژرف این نوشته را خواندند و نکات ارزنده­ای را گوشزد نمودند، دکتر محمود شفیعی، دکتر یوسف خان‌محمدی، دکتر سید محمدعلی حسینی زاده، دکتر سید محسن طباطبایی فر، دکتر سیدمهدی علیزاده موسوی، دکتر سیدکاظم سید باقری، دکتر محمد پزشگی، دکتر پرویز دلیرپور، دکتر سیده صدیقه حسینی و دکتر نساء زاهدی که در این مسیر همراه بودند. اگر مساعدت خانواده‌های ما نبود، این متن به ثمر نمی‌نشست. با این‌همه، کاستی­های این نوشته به نگارندگان مربوط می‌شود.

                       خدایا چنان کن سرانجام کار      تو خشنود باشی و ما رستگار

محمد خورشیدی

  سید صادق حقیقت