ویژگی های موعودگرایی سیاسی (سیاست آخرالزمانی) عبارت است از: شهودگرایی و اعتقاد به علوم غریبه، طریقت محوری، احساس گرایی، اعتقاد به نزدیک بودن عصر ظهور، امکان ارتباط مستقیم با امام زمان (ع)، ضرورت فعالیت سیاسی، اعتقاد به رادیکالیزم و انقلاب (در مقابل اصلاح)، ناسازگاری با جنبه های نرم افزاری تجدد، غرب ستیزی، ضرورت برهم زدن نظم بین الملل به دلیل ناعادلانه بودن آن، و عوام گرایی

میزگرد با حضور احمد واعظی، سیدصادق حقیقت و نجف لک زایی

گزارش از سیدجواد میرخلیلی

http://www.hamshahrionline.ir/News/?id=92500

ملاک مصلحت با توجه به پيچيدگى دولت مدرن چيزى جز آراى كارشناسى و تخصصى نيست، خواه براى شخص يقين حاصل شود، يا نه. اگر اين «مصلحت» در مرجع تشخيص مصلحت با عنايت به ضرورت نهادينه كردن تصميمات در دولت مدرن مورد توجه قرار گيرد، شايد بتوان گامى در راستاى گذار از سؤال «چه كسى بايد حكومت كند؟» به سوى «چگونه بايد حكومت كرد؟» برداريم.

این سخنرانی که به مناسبت دومین کنفرانس مشروطه در مؤسسه اندیشه در مردادماه 1388 برگزار شد، پنج گروه مورد بحث قرار گرفتند: متجددان، تجدد گریزان، اسلام سیاسی، سیاست آخرالزمانی (موعودگرایان سیاسی) و قائلان به همروی سنت و تجدد همانند مرحوم نایینی

http://www.farheekhtegan.ir/content/view/1760/44/

دانشگاه مفید، اردیبهشت 1388